Το Shotokan Karate-Do είναι μια πολεμική τέχνη η οποία ανήκει στην κατηγορία των άοπλων παραδοσιακών μαχητικών τεχνών και προέρχεται από την Ιαπωνία.
Αρχικά, το καράτε-ντο αναπτύχθηκε ως πολεμική τέχνη με φιλοσοφικές βάσεις, αναπτύσσοντας τα σωματικά, πνευματικά και ψυχικά προσόντα του ατόμου. Γενικά είναι μία άσκηση, με την οποία οι ασκούμενοι (καρατέκα) γίνονται ικανοί στο να κινούν το σώμα και τα μέλη τους προς όλες τις κατευθύνσεις με πλήρη έλεγχο και άνεση. Το κυριότερο όμως προσόν του καράτε είναι ότι δημιουργεί στον ασκούμενο ισχυρή αυτοπεποίθηση, αυτοέλεγχο και δυναμισμό. Χαρίζει πνευματική διαύγεια, σφυρηλατεί το χαρακτήρα και επίσης καλλιεργεί το ήθος, την υπομονή και την επιμονή του ατόμου.

Ως ορισμός, η λέξη «KARATE» σημαίνει άδειο ή αλλιώς άοπλο (KARA) χέρι (ΤΕ).

Η ονομασία του προκλήθηκε από την ανάγκη των πολιτών τον 19ο αιώνα στο αυτόνομο τότε νησί της Okinawa, να προστατευθούν από τους κατακτητές και αφού είχε απαγορευθεί κάθε είδους οπλισμός, κατέφευγαν σε μυστικά μέρη όπου έκαναν εξάσκηση. Ένα χτύπημά τους με το χέρι ήταν αρκετό να διαλύσει τις μπαμπού πανοπλίες των στρατιωτών. Αργότερα διαδόθηκε και έγινε πάγιο κομμάτι της εκπαίδευσης στρατιωτικών σχολών αλλά και καθημερινή, γυμναστική μαθητών στα σχολεία. Άλλες προγενέστερες ονομασίες ήταν Καρατέ-τζούτσου ή Οκινάβα-τε.

Στα μέσα του 20ου αιώνα το καράτε-ντο εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο ενώ στην Ελλάδα είναι γνωστό τα τελευταία 40 χρόνια, όπου και έχει γνωρίσει μεγάλη άνθηση, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι η εθνική μας ομάδα βρίσκεται μέσα στις υπολογίσιμες ομάδες του κόσμου καθότι με την κάθε επίσκεψη της σε παγκόσμια αλλά και άλλου επιπέδου πρωταθλήματα, τα ράφια των αθλητών μας διακοσμούνται με μετάλλια και κύπελλα. Σαν στυλ καράτε (Σότοκαν), εξασκείται από το 80% των καρατέκα όλου του κόσμου.

Gichin Funakoshi

Ο Funakoshi Gichin (Φουνακόσι Γκιτσίν), γεννημένος το 1868 στο Shuri της Okinawa (Ιαπωνία) και αρχικά εργαζόμενος ως καθηγητής σε σχολείο, θωρείται σήμερα θεμελιωτής του Shotokan Karate-Do. Shoto ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Funakoshi και σημαίνει το θρόισμα του πεύκου. Το 1935 άνοιξε την πρώτη δική του σχολή στο Τόκυο, η οποία ονομάστηκε γι’ αυτόν τον λόγο Shotokan (σπίτι του Shoto) και κατά συνέπεια αυτήν την ονομασία πήρε αργότερα το στυλ του καράτε του. Οι πνευματικοί στόχοι του Funakoshi ήταν: εκπαίδευση πνεύματος, χαρακτήρα και εσωτερικού κόσμου: Πριν νικήσεις τον αντίπαλο, πρέπει πρώτα να νικήσεις τον εαυτό σου.
«Μπορεί να προπονείται κανείς για πολύ καιρό, αλλά αν μόνο κουνά χέρια και πόδια και χοροπηδά τριγύρω σαν μαριονέτα, τότε το καράτε δεν έχει καμία διαφορά από το να μαθαίνεις χορό, θα χαθεί έτσι το πιο ουσιαστικό και δε θα τα καταφέρει να καταλάβει την πεμπτουσία του Καράτε-Ντο».

Gighin Gunakoshi

Σημαντικό για εκείνον ήταν επίσης η πλευρά αυτοάμυνας του Καράτε-Ντο. Από τον Funakoshi προέρχεται η ρήση, που σχεδόν πια παραβλέπεται στο σημερινό αγωνιστικό καράτε: «Στο καράτε δεν υπάρχει πρώτο χέρι» (που σημαίνει ότι ένας καρατέκα δεν πρέπει ποτέ, ούτε και προληπτικά, να επιτίθεται πρώτος.)

Hirokazu Kanazawa

Ένας από τους εν ζωή μαθητές του Funakoshi αλλά και θρύλος του καράτε είναι ο Hirokazu Kanazawa. Από το 1959-1970 διαδίδει το καράτε στην Ευρώπη μέσα από σεμινάρια αλλά και ως εθνικός προπονητής της Αγγλίας και ομοσπονδιακός προπονητής της Γερμανίας.

Το 1971 διορίζεται αρχιεκπαιδευτής της JKA, όπου διδάσκει το Shotokan Karate-Do στις 4 γωνιές της γης. Το 1977 εγκαταλείπει την JKA και λίγο αργότερα ιδρύει την Shotokan Karate-Do International Federation (S.K.I.F.), που στην Ελλάδα αντιπροσωπεύεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Παραδοσιακού Καράτε (Ε.Ο.Π.Κ.).

Γιατί;

Αποτελεί μια άριστη μέθοδο αυτοάμυνας και με την συστηματική εξάσκηση αναπτύσσονται όχι μόνο τα σωματικά αλλά επίσης τα πνευματικά και ψυχικά προσόντα.

Η κινησιολογία του SHOTOKAN KARATE στηρίζεται στην ενεργοποίηση και λειτουργία όλων των μυϊκών ομάδων του ανθρώπινου σώματος προσφέροντας μυϊκή ενδυνάμωση, φυσική κατάσταση, αντοχή, δύναμη, ταχύτητα, ευελιξία και ομοιόμορφη εκγύμναση καθιστώντας το ιδανική άσκηση για όλους ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και σωματικής διάπλασης.

Επίσης καλλιεργεί ιδιαίτερα τον αυτοέλεγχο, την πειθαρχία, την αυτοπεποίθηση, το μαχητικό πνεύμα με απώτερο σκοπό ο καρατέκα να υπερνικά κάθε εμπόδιο και δυσκολία στην ζωή του.

Ειδικότερα τα παιδιά μέσω της προπόνησης βελτιώνουν την ευλυγισία, την μυϊκή τόνωση τους, την ιδιοδεκτικότητα τους, την συνδυαστική τους σκέψη και τα αντανακλαστικά τους όπως επίσης διαμορφώνουν χαρακτήρα πειθαρχημένο, δυναμικό, ομαδικό και ισορροπημένο με αποτέλεσμα να ξεπερνούν φόβους και ανασφάλειες . Ακόμα η προπόνηση περιλαμβάνει παιχνίδια που γυμνάζουν τα παιδιά ενώ διασκεδάζουν.

Με το KARATE βελτιώνουμε την εμφάνιση μας, ανεβάζουμε τη διάθεση μας και αποβάλλουμε το άγχος της καθημερινότητας, ενώ παράλληλα μαθαίνουμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας μέσω της αυτοάμυνας.

Εκτός από μαχητική τέχνη το Καράτε από τα μέσα του 20ου αιώνα άρχισε να παίρνει και την αθλητική του μορφή βρίσκοντάς το στις μέρες μας πλήρως βελτιωμένο, αναβαθμισμένο αγωνιστικά αλλά και συνάμα αγνό κρατώντας τους ενασχολούμενους καρατέκα με τον πρωταθλητισμό, μακριά από το ντόπινγκ.

Πού;

Στο «DOJO» (χώρος φώτισης για τους Ιάπωνες), με λίγα λόγια εντός σχολής. Οι προπονήσεις γίνονται σε ειδικό ταπί εγκεκριμένο από την παγκόσμια ομοσπονδία, με σκοπό την αποφυγή τραυματισμών αλλά και καταπόνησης των αρθρώσεων. Παραδοσιακά όμως το πάτωμα ήταν πάντα ξύλινο.

Πώς;

Η ενδυμασία που θα φέρει κάθε αθλούμενος για τον πρώτο μήνα είναι μια απλή φόρμα γυμναστικής ως να γίνει η αγορά της στολής καράτε, το λεγόμενο καρατέ-γκι. Επίσης η προπόνηση γίνεται χωρίς υποδήματα και χωρίς κάλτσες. Περαιτέρω εξοπλισμό θα χρειαστεί ένας καρατέκα με την πάροδο του χρόνου και κατόπιν επιλογής του όταν πια ασχοληθεί με το αγωνιστικό κομμάτι του καράτε και την συμμετοχή του στα πρωταθλήματα. Ειδικά γάντια καράτε, μασέλα, προστατευτικά ποδιών, εσωτερικός θώρακας πλαισιώνουν έναν αθλητή καράτε και επιπλέον ειδική μάσκα για τις μικρότερες ηλικίες. Το πραγματικό όμως καρατέ ήταν και είναι δίχως κανένα προστατευτικό αξεσουάρ.
Το είδος της προπόνησης περιλαμβάνει τόσο αερόβια άσκηση όσο και αναερόβια. Εκτός των ασκήσεων που έχουν να κάνουν καθαρά με το τεχνικό μέρος του Καράτε, η προπόνηση συμπληρώνεται με ασκήσεις προθέρμανσης, δύναμης, ταχύτητας, αντοχής, αναπνοής, αποθεραπείας αλλά και παιχνιδιών για τα μικρά παιδιά.

Κατά συνέπεια η φυσική κατάσταση δεν είναι απαραίτητο προσόν για έναν αρχάριο αφού επιτυγχάνεται δια μέσου των συστηματικών προπονήσεων.

Φύλο, βάρος, ύψος, ηλικία, σωματικές δυσκολίες δεν προκαλούν προβλήματα στην εκμάθηση. Όρεξη, υπομονή και επιμονή είναι τα απαραίτητα συστατικά για αυτό.

Αγόρια – κορίτσια, άντρες – γυναίκες, από 5 ετών και άνω μπορούν να δοκιμάσουν για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους το καράτε. Η ανταμοιβή τους θα είναι η δίχως ημερομηνία λήξεως ενασχόλησή τους με αυτή την πολεμική τέχνη καθότι ο βαθμός επικινδυνότητας είναι μηδενικός αλλά και διότι υπάρχει απεριόριστο «βάθος» στην εκμάθησή του σε πρακτικό αλλά και πνευματικό επίπεδο.

Κάθε αθλητής Καρατέκα ξεκινώντας φοράει παραδοσιακά την άσπρη ζώνη και δίνοντας εξετάσεις 2 φορές κάθε χρόνο ανεβαίνει επίπεδα με απώτερο σκοπό τη μαύρη ζώνη. Τα χρώματα των ζωνών μετά την άσπρη έχουν ως εξής:

Κίτρινη, Πορτοκαλί, Πράσινη, 2 επίπεδα της Μπλε, 3 επίπεδα της Καφέ και έπειτα η Μαύρη ζώνη 1ο Νταν.

Στα παιδιά κάτω των 10 ετών η κάθε ζώνη διασπάται σε 2 εξεταστικές περιόδους. Για παράδειγμα ένα παιδί 6 ετών την πρώτη εξεταστική περίοδο λαμβάνει μισοχρωματισμένη κίτρινη ζώνη και την 2η περίοδο λαμβάνει ολοκληρωμένη την κίτρινη ζώνη.

Πηγή: satori-shotokan.gr